TFW or WTF?! თბილისის მოდის კვირეული – ჩვენი სულიერი სიმშვიდის გამოცდა


როგორც იქნა დაიწყო და დამთავრდა თბილისის მოდის კვირეული. ქართულმა მოდამ კიდევ ერთხელ იზეიმა. დიზაინერებმა წარმოადგინეს ახალი კოლექციები, რომლებიც თითქმის არ განსხვავდებოდა იმისგან, რაც წინა, იმის წინა, იმის წინის წინა, იმის წინის წინის წინა კოლექციებზე გააკეთეს. თუმცა, ამაზე უფრო ვრცლად მომდევნო პოსტებში ვისაუბრებ. ახლა მინდა თქვენი ყურადღება თბილისის მოდის კვირეულის სტუმართა ჩაცმულობაზე შევაჩერო.

 

Continue reading

Advertisements

ზომბილენდი- ზღაპარი ქართულ ელიტაზე, chapter VI – ზალიკო ბერგერი ♥


ზომბილენდში წელიწადის ყველა დრო ერთმანეთს ჰგავდა. ყოველ შემთხვევაში, კანის ფერი ზომბილენდელებს ყოველთვის ერთნაირი ჰქონდათ… გრილზე შემწვარი ქათმის ფერი ♥

ზამთარში განსაკუთრებით საყვარლები იყვნენ, როცა რუჯის გამოსამზეურებლად თხელ კაბებში გამოწყობილებს დაგრძელებული პლასტმასისა და პონის ძუის დალალები სიცივისგან უთრთოდათ და შუაში გაყოფილი თმის მკვეთრი ხაზი ზიგზაგისებურ ფორმას იღებდა. გასათბობად მიშა შერონმახერს ეხუტებოდნენ ❤

აქ ხაწიებს ნანოები უყვარდებოდათ, ნანოები ჯერ ვერ ერკვეოდნენ ვინ, მაგრამ საბოლოოდ ზომბილენდის კატა-ხიშნიცათა ბრჭყალებიანი კანონი ნანოზავრებსაც ასწავლიდა ხოლმე – Где раки зимуют.

მოკლედ, ყველა ბედნიერი იყო, ისიც ვისაც კომპეტენტური ხელფასი ჰქონდა:

Continue reading

ბიჭოლა ♥ ანუ ზომბილენდი – ზღაპარი ქართულ ელიტაზე. chapter II


იყო და არა იყო რა, კოკო შანელზე უკეთესი ვინ იქნებოდა, (ყოველ შემთხვევაში, იმ სფეროში რასაც ახლა შევეხებით) იყო პატარა ანზორი.
ამ ანზორს არაფერი ჰქონდა საერთო იმ “დიდ” ანზორთან, რომელსაც ყვავილები უყვარდა და ახლა ციხეში “ნადზორი” უყურებს (ხალხური “ფოლკლორიდან”: ”შენ ყვავილები გიყვარდა, ანზორი. ახლა ციხეში გიყურებს ნადზორი”).
თუმცა, შეიძლება ჩვენს პატარა ანზორს კიდევაც უყვარდა ყვავილები, რადგან მისი დახვეწილი სული იმთავითვე მიდრეკილი იყო მშვენიერების შექმნისკენ.
10-11 წლის იყო ჩვენი ანზორი, როდესაც მისი პირველი სამოსი საკუთარ თოჯინას მოარგო და ეს საქმიანობა მის ჰობიდ იქცა.
მახსოვს, ერთხელ ტელევიზორშიც გაიბრწყინა და ვიღაცამ დიდი მომავალიც უწინასწარმეტყველა.
გამოხდა ხანი, მას შემდეგ მრავალმა წელმა და კუწურიემ ჩაიცქვიტინა. ქართულმა მოდამ ნახა დაცემაც და აღზევებაც, თვით ზალიკო ბერგერიც კი ნახა!!! მაგრამ… იყო რაღაც რის გარეშეც პოდიუმს პეწი და სვეცკი ტუსოვკებს განსაკუთრებული ნათება აკლდა!

სიხარულისგან დავიწყებული მაქვს  ის პირველი დღე და წამი, პატარა თოჯინიანი ანზორიკოს ნაცვლად ყველგან, ტელეეკრანებზე, ჟურნალ-გაზეთებში, ყველგან სადაც თვალი გაგვექცეოდა ამბიციური, ექსტრავაგანტული და მყვირალა ბიჭოლა მოგვევლინა. საზოგადოება, მედია, მდიდარი, ღარიბი, სვეტი, გოიმი, საყოველთაო ორგაზმმა მოიცვა!!! ბიჭოლა კი რისი ბიჭოლა იყო, რომ  ჩვენთვის ეს სიამოვნება მოეკლო ❤

Continue reading

ზომბილენდი – ზღაპარი ქართულ ელიტაზე. chapter I


იყო და არა იყო რა, ღვთის უკეთესი რა იქნებოდა. იყო ერთი ქალაქი თბილისი, ავტოზაგრითა და ბომონდით გაჯერებული, “ყველაზე გემოვნებიანებით” და “ყველაზე საყვარლებით” სავსე (პრინციპში, ამ “ყველაზეების” ჩამოთვლა უსასრულოდ შეიძლება, გულზე ხელი დავიდოთ და ვაღიაროთ, ვის არ გაუხარდება, “ყველაზე დერსკები” ფრენდ რიქვესთს რომ გამოგიგზავნის და მის ფოტო ალბომში, საკუთარ ფოტოს წააწყდები?! ♥) აქ წვიმასაც შანელის არომატი დაჰკრავდა (ციდან ნინო ჩხეიძეები ცვიოდა) ხოლო ქარი, გლამურით დაბრმავებულ ელიტას, მტვრის ნაცვლად, თვალებში, გერლენის ფერუმარილს აყრიდა! ერთი სიტყვით, ცხოვრება თბილისში იყო საამური.
ჩვენი ელიტა, რომ დახვეწილი გემოვნებით გამოირჩევა, მგონი სიახლე არაა. ხოლო მათთვის, ვისაც ჭეშმარიტი გლამურის მომჟავო-მოტკბო (მჟავე კიტრი ფაქტიურად) გემო არ უგრძვნია, მინდა პანდორას ყუთი გავხსნა.
სანამ თავით უფსკრულში გადავეშვებოდეთ, არ შემიძლია ეს ფოტო არ გაჩვენოთ. გაიხსენეთ გზისპირა პატარა “კაფეები” მგზავრებისთვის და მძღოლებისთვის რომაა შექმნილი, იქაური პატარა მაგიდები და მაგიდაზე თეთრი “სტოლსაფარი” სწორედ ის “სტოლსაფარი” არის გამოყენებული ამ კაბის შექმნისას! ეძებეთ ტყემლისა და აჯიკის ლაქები!
Continue reading