ზომბილენდი chapter VIII ტიტველა ჯეიბი


ზომბილენდში დრო გადიოდა, ნისლებს მოგონებები მიქჰონდათ, სიზმრებში ისევ მეორდებოდნენ. აღზევებული დივები ალალ-მეობდნენ, ალალ-შენობდნენ. ჩაღზევებულები ნოსტალგიურად ამოჰგმინავდნენ ხოლმე “ჩუქუ-ჩუქუს” და სახესაც მალავდნენ..

თუმცა იყვნენ ისეთებიც, რომელთაც არაფერი ჰქონდათ დასამალი, არც გლამურულად გამობზეკილი ტუჩი, არც სექსუალურად დაბერილი ნესტოები, არც გალაქული “ჩოლკა” და არც უზადო ტანი.. ეს იყო კაცი ამბიცია, კაცი სკანდალი, კაცი “მაზეგ”, როგორც მოკვდავი ზომბილებდელები ეძახდნენ- ტიტველა ჯეიბი

ჯეიბს ერთი უცნაური თვისება ჰქონდა, ის ჩაცმულიც კი ტიტვლად გამოიყურებოდა…  ზომბილენდელი მკვლევარი მესროფ დუმბაძე გამოყჰოფს ჯეიბის ჩაცმული სიტიტვლის ორ კლასიკურ ნიმუშს

ძეგლუარული სიტიტვლე

(ძეგლუარული ჯეიბის წინ მდებარე მომწვანო ფერის დრინს დიდსულოვნად არ ვიმჩნევთ ამჯერად, რამეთუ ამ კომპონენტის სიღრმისეული კვლევა შორს წაგვიყვანს)

ხურმუალური სიტიტვლე (მან იცის ხურმა რა ხილია)

მოდით, ხურმუალურ ჯეიბსაც ნუ ჩავუღრმავდებით, ფინთი აზრები უკუვაგდოთ, ყურადღება მხოლოდ ჩაცმულ სიტიტვლეზე გავამახვილოთ!!!

როგორც მკვლევარი მესროფ დუმბაძე დასძენს, ჯეიბის ნებისმიერი შიშველი იმიჯი, ტყუილ უბრალოდ, შინაარსის გარეშე როდია შექმნილი! ისინი არც მეტი არც ნაკლები, ქართული კლასიკური პოეზიის მარგალიტებით არის შთაგონებული. ასე მაგალითად:

ტანო ტატანო, გულწამტანო, უცხოდ მარებო! ზილფო-კავებო, მომკლავებო, ვერ საკარებო! წარბ-წამწამ-თვალნო, მისათვალნო, შემაზარებო! ძოწ-ლალ-ბაგეო, დამდაგეო, სულთ-წამარებო! პირო მთვარეო, მომიგონე, მზისა დარებო!

აღარ მაძინებდა მზერა ალმაცერი, ხალიანი ტუჩი... მკლავი ანაცერი.. მზის და ცხელი ქვიშის ვნებით ატკეცილი ტალღებს მოაპობდა ტანი კალმახური.

ჯეიბის ტიტვლური შემოქმედება უძველესი კულტურებისადმი მოწიწებული დამოკიდებულებთაც გამოირჩევა. მხოლოდ მას შეუძლია გააერთიანოს არმანის ტრუსიკი და სფინქსის სიდიადე!

ალპანა, ბარდნალა, გვესო, ზუბი, თაბორი, ლაილაში, ლასხანა, ლაჯანა, ლესინდი, ოყურეში, სურმუში, ჩხუტელი, ცაგერი, ჭალისთავი, ხოჯი

ეს იმ ადგილების ჩამონათვალია, სადაც ქარსელაძეთა გვარი ისტორულად სახლობს.

მიუხედავად იმისა, რომ  ჯეიბი ამჟამად მსოფლიოს დაპყრობის პროცესშია, ის არ ივიწყებს საკუთარ ფესვებს.

გვესოელი გლეხი ტიტველა ჯეიბის შემოქმედებაში.

გვესოს თემა ასე მარტივად ამოწურვადი როდია.

თუ შენი ფესვები არ გიყვარს, თანამედროვეობას ფეხს ვერ აუწყობ… ვერ აუწყობ და ვერც ააწყობ, თან ისე, რომ მთელმა სოციალურმა ქსელმა ერთხმად არ ამოიგმინოს!!! like, like, like!!!

wow... ok...///ixare///didebuli..

“გვესო და ფეისბუქი იქით იყოს, ეს ქალებიც რომ გადარია? არა, კაცო, შენ გაიხადე, მარა ყველას ხომ არ შეუძლია?” – ამბობს მესროფ დუმბაძე და დასტურად ჯეიბის მიერ  გადარეული კიდევ ერთი ტიტველის სურათი მოჰყავს..

ჯეიბი რომ სიტიტვლეში გაუმაძღარია, ერთერთი თითებზე რომ საღებავი გადადის ისეთი ჟურნალისთვის მიცემული ინტერვიუს ამონარიდიც მოწმობს, სადაც ის ზაფხულის ცხელ და შიშველ დღეებს იხსენებს, ის არაფერზე იხევს უკან.. ქრთამზეც კი!! რაც მთავარია იყოს სიშიშვლე!! ბევრი!! :

სულ გაშიშვლება ეთიკური ნორმის დარღვევაა. (იმიტომ იტოვებს რაღაცას დაფარულს მუდამ) თუმცა ლიფი არავის ეცვა. ქვევით კი ისე ეცვათ, ვიტყვი, რომ თითქმის არ ეცვათ (იცინის). ჩემ გარშემო უამრავი კარგი გოგონა იყო. მათ ბანანებზე ვსვამდით (!!!!) და ერთხელ სპეციალურად 20 ევროთი მეტი გადავუხადე მის მფლობელს, რომ კატერი მაგრად მოეტრიალებინა და ყველანი გადმოვცვენილიყავით

საერთოდ ჯეიბს ერთი უცნაური თვისება აქვს… მისი კანი იმდენად შიშველია, რომ ტონალური კრემი, ზევიდან მუქი ყავისფერი რუჟითაც კი ვერ ფარავს..

რამდენჯერმე სცადა ჯაბამ სახიდან ამ უცნაური სიტიტვლის ჩამორეცხვა, მაგრამ ვერ…

გავა დრო, ის პატარა ბიჭი, თეთრი სპორტულებით რომ გამოვარდა სცენაზე მანჰეტენის ყველაზე მაღალი შენობის ბოლო სართულზე დაჯდება (მისი სიტყვებია), მსოფლიოს ახალი მბრძანებელი მოევლინება the naked jabe-ს სახით… ის გაიხდის ისევ

და ისევ

და ისევ…

again…

and again..

forever…

and ever..

რა თქმა უნდა, ამჯერადაც შური მალაპარაკებდა… ჯაბა სტარი იქნება სულ.. მე ვიკითხო მე.. მე მსუქანმა და ბოღმამ…

წავალ, სოუზს გავაცხელებ..

26 thoughts on “ზომბილენდი chapter VIII ტიტველა ჯეიბი

    • ააააააააააა??? რას ასწავლის გაფიცებ:)))))))))))))))))))))))))))))))))))))))

      • ბუღალტერიას. მაგრამ მერე ხომ თვითონ წავიდა უცხოეთში სასწავლებლად

  1. ეს პოსტი ლოდინად ღირდა!!!! ყველაზე ყველაზეა ზომბილენდურ იგავებს შორის :))) ლავ ით!!!

    განსაკუთრებით გენიალური მიგნება იყო ხურმისეული ალეგორიები :)) მან იცის ხურმა რა ხილია :დ :დ :დ

  2. რამდენი ხანი ველოდი ზომბილენდის ახალ ისტორიას🙂 და ნამდვილად ღირდა ლოდინად🙂

  3. ნეიქიდ ჯეიბ! :დ :დ დაე იარონ, იარონ, იშიშვლონ :დ

  4. როგორც ყოველთვის, პოსტი იყო უბრალოდ super !!! : )
    მაგარია ))

  5. მაგარია ასე გააგრძელე. ველოდები შემდგომ ზომბილენდს.

  6. აუფ წასაკიტად კი მართლა 100 % ღირს მაგრამ აი ამ სურათებზე გული ამერია რა რა საშინელი ფოტოებია..ისე მაგაზე დროის დაკარგვა არ ღირდა რა ჯაბაზე.. სხვები ჯააან უფრო მაგრები გვყავს.. ეს ლაწირაკია ვიღაცა წარსულში ფულიანი მამიკოს შვილი..

  7. ძალიან მაგარია! ვგიჟდები ზომბილენდების დასასრულებზე: “წავალ, სოუზს გავაცხელებ…” – უკომენტაროდ!

  8. ისე, ეს მგონი მე-8 უნდა იყოს. მე-7 ხომ „გასტროლები ყურმალაში“-ია

  9. ცოტა მეხამუშება დაცინვა რომაა, მაგრამ ვაღიარებ-ვიცინე ძალიან… რა ვქნა მოკვდავი ვარ…

  10. ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო! ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!ბრავო!

  11. ვაიმე, ეს რა ვიპოვე, გავსკდი სიცილით, ბავშვი გავაღვიძე🙂

  12. ჯეიბს, ვიზ ლავ, დამსახურებულად!!
    ჩაცმულიც რომ შიშველია, ზუსტად, და ყველაფერიც ზუსტად…. “კაშმარ”

  13. არმანისა და იზიდას ქურუმი, ფუი.. მაგას ჰგონია, შეშლილი ქალები ან სხვებიც, სანტიმეტრებს ითვლიან, ჭიპის ქვევით რამდენზე ჩამოიცურებს იმ თავის ფსევდოარმანის, ან მილიმეტრებს

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s